Маводҳои Дарсӣ (тоҷикӣ) DURAHSHON.RU

TOP-10

КОНСТИТУТСИЯИ (САРҚОНУНИ) ҶУМҲУРИИ ТОҶИКИСТОН

Табрикот «Зодрӯз муборак!»

Китоби Тоҷикон. Б.Ғафуров

ТАРҶУМАИ ХОЛ

Пайдоиши пул, зарурат ва моҳияти он

Мирзо Турсунзода

Тавсифнома (Характеристика)

Максад, вазифа  ва накши фалсафа дар чомеа

Ҷоизадорони унвони Қаҳрамони Тоҷикистон

Фалсафаи асрҳои миёнаи тоҷик ва Аврупо

Новые лекции


  • 2017-03-17Ахмедов Бахром

    Сиёсати давлати Тоҷикистон оиди дин

    Солҳои 1917-1992 Тоҷикистон чун давлат ба ҳайъати Иттиҳоди Шўравӣ дохил мешуд. Идеологияи давлати Шўравӣ атеистӣ - зиддидинӣ буд, ки аз он аввалин декретҳои (қонунҳои) қабулкардаи ин давлат шаҳодат медиҳад. Ҳукумати Шўравӣ декретҳои оиди «аз давлат ҷудо будани дин ва аз дин ҷудо будани мактаб» ва «Оиди бекор карда шудани никоҳи динӣ», «оиди мусодира намудани моликияти калисо барои ёрӣ ба гуруснагон» - ро баровард, на танҳо молу мулки калисои насронӣ инчунин заминҳои вақфи масҷиду мадрасаҳо ва молу мулки онҳоро мусодира намуд.

  • 2017-03-17Ахмедов Бахром

    Озодандешӣ ва моҳияти он. Озодандешӣ таърихи пайдоиш ва эволютсияи он

    Масъалаи озодӣ ва масъулият умдатарин масъалаҳои фалсафӣ мебошанд, ки диққати файласуфонро аз замонҳои қадимтарин ба худ ҷалб кардаанд. Мазмуни истилоҳи озодфикрӣ ба ҳар як шахс бе таърифу тавзеҳ ҳам бояд равшан бошад, зеро ин мафҳум ҳама вақт ба як маъно, яъне доштани андешаи аз ҳар гуна қайду банди динию мазҳабӣ, сиёсию миллӣ, синфю табақавӣ озод, истифода бурда мешуд.

  • 2017-03-17Ахмедов Бахром

    Ҳаракатҳои оммавии динӣ – сиёсӣ дар Шарқи мусулмонӣ дар асрҳои XVII-XXI

    Аз асри XVI - XVII сар карда, суръати тараққиёти мамлакатҳои Шарқ хусусан кишварҳои мусулмонӣ хеле суст шуд. Дар илм (хусусан дар илмҳои дақиқ, табиатшиносӣ, фалсафа ва ғайра) ва техникаю технология мамлактҳои Шарқ аз Аврупои Ғарбӣ босуръат қафомониро сар карданд. Сабаби асосии ин зўроварии дин нисбат ба илм буда, илмҳои ғайридиннӣ аз мадрасаҳо пеш карда шуданд ва илм мўъҷиби таъқиби ҳам дин ва ҳам давлатҳои феодалӣ гашт

  • 2017-03-17Ахмедов Бахром

    Назарияи давлат ва ҳокимият дар ислом

    Идеали исломии идораи давлату ҷамъият, дар назарияҳои теократӣ ифодаи худро ёфтаанд. Фақеҳон ва дигар олимони ислом дар бораи зарурати дар дасти як шахс ҷамъ овардани ҳокимиятҳоӣ динӣ ва дунявӣ, ба ҳам пайвастани дину давлат, ки он бояд тамоми олами исломро дар бар гирад, ақида баён кардаанд. Дар ҳақиқат бошад, таърих нишон медиҳад, ки ин ҳолат танҳо дар замони хилофати Уммавиён ҷой доштаасту халос.

  • 2017-03-17Ахмедов Бахром

    Тасаввуф ва дини ислом. Тасаввуфи Ҷалолиддини Румӣ

    Ҷалолиддини Румӣ баъзан ўро Балхӣ гўянд (1207, Балх – 1273, Кунияи Рум, ҳоло Туркия), шоир ва мутафаккири бузурги форсу тоҷик. Номаш Муҳаммад, лақабаш Ҷалолуддин нисбаташ Румӣ ё Балхист. Падараш Баҳоуддини Валад аз фақеҳони машҳури Балх буд. Ў дар арафаи ҳуҷуми Чингизиён аз Балх ба Нишопур фирор кард

  • 2017-03-17Ахмедов Бахром

    Сунниён

    Суниён асоси уммаи ҷамоаи исломии ҷаҳонро ташкил медиҳанд, ҳоло зиёда аз 90% тамоми мусулмонони ҷаҳон аз аҳли сунна мебошанд. Ҳамаи он чие, ки мо дар бобҳои гузашта оиди ислом, Қуръон, Сунна ва дигар догмаҳои асосии ислом гуфтем асоси эътиқоди сунниёнро ташкил медиҳад.

  • 2017-03-17Ахмедов Бахром

    Шиъа ва фирқаҳои он

    Пас аз вафоти пайғамбари ислом чанде нагузашта, ҳатто ҳанўз ўро дафн накарда, ихтилоф дар масъалаи интихоби халифа, - ҷонишин ва идомадиҳандаи кори паёмбар, пешвою роҳбари сиёсӣ – мазҳабии мусулмонон ба вуҷуд омад. Зиддият байни чанд гурўҳ буд: дар мадди аввалан муҳоҷирон, саҳобагони Муҳаммад, онҳое, ки аз Макка ба Мадина ҳиҷрат карда буданд, меистоданд сониян ансорҳо, онҳое, ки Муҳаммадро ба Мадина даъват карданд

  • 2017-03-17Ахмедов Бахром

    Ҳавориҷиён. (Хориҷиён)

    Агарчанде мегўянд, ки аввалин ҷудошудагон дар масъалаи сиёсӣ, - дар масъалаи хилофат шииён буданд, вале ба ҳар ҳол, ҷудошудагони аввалин ҳанўз дар давраи хилофати Али ибни Абўтолиб падйдо шуданд ва расман зуд шакл ёфта, бар зидди дигар мусулмонон ҷангиданд, Хориҷиён (ҳавориҷиён) буданд.

  • 2017-03-17Ахмедов Бахром

    Пайдоиши ихтилоф дар дини ислом. Ҳавориҷиён (хориҷиён)

    Ҳамоно, баъд аз вафоти пайғамбари ислом – Муҳаммад, дар натиҷаи ихтилофҳо ва зиддиятҳои сиёсӣ, ба бинои ягонаи исломи даврони ў рахнаву парокандагӣ ворид шуд ва дар натиҷа мусулмонон ба ҳизбҳо ва гурўҳҳо тақсим шуданд, ки алайҳи он пайғамбари ислом дар даврони ҳаёташ ҷиддан мубориза мебурд.

  • 2017-03-14Ахмедов Бахром

    Шариати исломӣ

    Шариат (аз забони арабӣ – роҳи рост; қонуну қоида ва расму оини ҳатмӣ), маҷмўи муқаррароту муносибатҳои байни одамон, қоидаю қонуни иҷрои маросимҳои мазҳабӣ, ҳуқуқи шаҳрвандӣ, ҷиноӣ ва иҷтимоию сиёсии мусулмонон мебошад, ки дар заминаи Қуръон ва суннат муайян карда шудааст.

  • 2017-03-14Ахмедов Бахром

    Догматика ва расму оинҳо дар ислом

    Сарчашмаи асосии таълимоти динию ахлоқии ислом Қуръон аст. Тамоми асосҳои догматикаи ислом аз Қуръон ва ҳадисҳо бармеоянд. Истилоҳи ислом аз ҷиҳати мазмуну моҳият бо ду истилоҳи дигар, ки дар Қуръон во мехўранд (дин ва имон) ҳаммаъно аст. Дин ин системаи расму оин, тоату ибодат, тақвою тавозўъ ва ғайра мебошад, ки асоси зиндагии ҷомеаи мусулмононро ташкил медиҳад. Мувофиқи таълимоти уламои ислом мафҳуми дин се мафҳуми дигар: аркони дин, имон ва эҳсонро дар бар мегирад.

  • 2017-03-14Ахмедов Бахром

    Суннат ва ҳадисҳо

    Суннат (аз калимаи арабии «истанна» муқаррар кардани қоидаву қонун, анъана ва расму одати гузаштагон) – яке аз сарчашмаҳои асосии мазҳабӣ ва ҳуқуқии мусулмонон буда, маънои он маҷмўаи ҳукмҳо, қоидаву қонун, муқарраротест, ки дар асоси гуфтор, рафтору кирдор ва тарзи зиндагии пайғамбари ислом ба вуҷуд омадааст.

  • 2017-03-14Ахмедов Бахром

    Қуръон ва қуръоншиносӣ

    Дини ислом бо вуҷуди соддагии усули эътиқод ва маросими диниаш дар тўли зиёда аз 1400 соли мавҷудияти худ як низоми мураккаб ва печидаи илоҳиётиву фалсафа идеологиву ҳуқуқӣ ба вуҷуд овардааст. Аз ин рў фаҳмиш ва шинохти ислом пеш аз ҳама дониши амиқи сарчашмаҳои он ва сониян омўзиши ҳаматарафаи таҳаввулоту тағйироти баъди онро тақозо мекунад.

  • 2017-03-14Ахмедов Бахром

    Забткориҳои араб ва ва густариши ислом

    Футуҳоти араб ва густариши ислом. Вақте ки Муҳаммад паёмбари ислом вафот кард, ҳанўз ислом аз ҳудуди нимҷазираи Арабистон набаромада буд. Густариши ислом дар аҳди «хулафои рошидин» - чор халифи аввал: Абубакри Сиддиқ (632- 634), Умар ибни - Хаттоб (634- 644), Усмон ибни - Аффон (644-656) ва Алӣ ибни - Абутолиб (656-661), ба таври васеъ оғоз гардида, дар аҳди хилофати Умавиён асосан ба анҷом расид. Халифаи аввал Абубакр баъд аз Муҳаммад пояи исломро дар нимҷазираи Арабистон мустаҳкам намуд.

  • 2017-03-14Ахмедов Бахром

    Муҳаммад (с.) пайғамбари дини ислом

    Зиндагиномаи Муҳаммад. Сарчашмаҳое, ки аз зиндагӣ ва корнамоиҳои Муьаммад хабар медиҳанд, пеш аз ҳама, Қуръон (бо тафсиру таъвилҳои он) ва Сунна-ҳадисҳо мебошанд. Баъд аз инхо дар мақоми дуюм китобҳое, ки бо номьои «Сират-ун- набӣ» ва «Китоб – ул - мағозӣ» маъруф шудаанд, ҷой доранд. Аз ҷумла, «Сират»- и Ибни Ҳишом ва Ибни Исҳоқ, «Китоб- ул - мағози» - Вақидӣ, «Табақот» - и Ибни Саъд ва «Китоби – ул- маориф» - и Ибни Қутайба, «Китоб- ул- ахбор ват - таъвил» - и Диноварӣ, «Таърих» - и Яъқубӣ, «Таърих аррасул ва-л- мулук» - и Табарӣ, «Футуҳот- ул- булдон» - и Балозўриро метавон ном бурд.

  • 2017-03-14Ахмедов Бахром

    Вазъи иқтисодӣ – иҷтимоӣ ва динии Арабистон то пайдоиши ислом

    Ислом – сеюмин дини сомӣ ва охирин дини ҷаҳонӣ аст. Вай дар нимаи авали асри VII дар нимҷазираи Арабистон, ба арсаи вуҷуд қадам мондааст. Ин дин дар ҳамсоягии минтақае зуҳур кард, ки чорроҳи бархўрди тамаддунҳо буда, он нақши арзандае дар тамаддуни ҷаҳонӣ гузоштааст. Ҷазират-ул-араб аз назари ҷуғрофӣ ҳадди ақал ба се минтақа тасим мешавад

Реклама